Part 4 of Mabie’s Nakaw Timpla is already up for remembluring. 
Also, some people want to put in their comments after reading the whole story, so we decided that we’re going to put in an entry where everyone can make comments or suggestions on the preceding story. So watch out for that.
Much love to those that give their wonderful comments on the site.
~Annabs
Matapos ang maikling kamustahan na umali-aligid sa kanilang mga palad na magkadampi, mga daliring sala-salabat, itinuon nila ang pansin sa pagpili ng makakain. Carbonara ang kay Stella, Chicken at pizza with iced tea ang kay Derek. Tubig na lang raw ang inumin ni Stella, tutal, kaka-order niya lang ng kape. Saka, umiiwas siya sa matatamis na inumin ngayon, gaya ng softdrinks at iced tea. Water therapy daw. Detoxification ng system. Pero may yosi at kape pa rin? Basta! Selective detox. Yun na yun, kung ano man yun.
Hindi tinaas ni Stella ang kamay niya para tawagin ang pansin ni Derek. Tahimik lang siyang nakatingin dito, hinihintay na makita siya. Saglit lang naman ang kanyang paghihintay.
“Hi,” sambit ni Derek, sabay tanim ng halik sa pisngi ni Stella bago umupo sa silyang kanina lamang ay kinahihimlayan ng bag.
“Hi,” sagot ni Stella. Hindi pansin sa kanyang tono, ngunit ang kanyang sagot ay may kasamang kilig at yabang sa bating binungad sa kanya ni Derek.
First off, thank you so much for the people who have visited and commented on the site. For a blog that’s just starting your kind words really, really mean a lot. We hope that you’ll spread the word and maybe submit your own story and rememblur it with us here at Promdifiction.
Okay, now that my senti bit is over, on to the main senti event.
The second part of Mabie’s Nakaw Timpla is already up. We hope that you enjoy reading the first of many stories here in Promdifiction. We lurve, lurve comments. So if you like what you read, drop us a note.
And don’t forget to rememblur.
~Annabs
Naipon na ang mga sasakyang nakahinto sa kalsada. Lahat ay naiinip dahil sa trapiko. Ang iba ay malayo ang takbo ng isip habang ang katawan nila ay nakakulong sa loob ng sasakyan. Mayroon din namang bakas sa mukha ang pangamba habang nakatingin sa langit at pinapanood ang palakas ng palakas na bagsak ng ulan. Hindi na bago ang ganitong eksena. Kahit saan sa Maynila, konting ulan lang, traffic na. Parang automatic na dahilan iyon para sa mga Pilipino na magdupangan sa kalsada at gumawa ng kabugnot-bugnot na buhol sa trapiko. Parang isang malaking laro ng Dr. Quak-Quak, ngunit walang nasisiyahan.
Agosto, sa isang coffee shop sa kahabaan ng Espanya.
Mahina ang hangin na nagmumula sa aircon, ngunit hindi ito hadlang upang lamigin si Stella. Kinagat nya ng marahan ang kanyang labi. Ramdam niya ang panunuyo at hapdi.Idinungaw nya ng bahagya ang kanyang dila at patagong ginuhit ang laway sa namimitak at namumutlang nguso. Itinaas nya ang kwelyo ng kanyang maong na jacket at saka binalot ang paminsan-minsa’y nanginginig na katawan sa init nito. Napatingala siya nang may lumapit na lalaking naka-itim.
For Promdifiction’s initial offering this is part one of Nakaw Timpla by Mabie Alagbate.
Here’s what Mabie has to say about her story:
More often than we would actually care to admit, we long and desire for things that are not ours. We appreciate merely from a distance, silently imagining in our heads that we do possess those that we would want to belong to us in our hands. SOmetimes, we get more lucky. Not only are we able to catch a whiff of the scent of our desires, we actually get to borrow it - albeit for a limited time - and actually get to be the proud “owners” of it.